Całość jest krótka, mimo to może zmęczyć najwytrawniejszego czytelnika, dlatego też postanowiłem zaprezentować ją w kilku etapach.
Jak zwykle życzę wielu wzruszeń!
WYPOWIEDZENIE
I. Przed wstępem
Logika: nauka o sposobach jasnego i ścisłego
formułowania myśli,
o regułach poprawnego
rozumowania i uzasadniania twierdzeń.
Logiczny: poprawnie myślący, konsekwentny, sensowny.
Afekt: silne, krótkotrwałe wzruszenie, uniesienie.
Emocja: uczucie, wzruszenie, podniecenie, wzburzenie.
Liryka: jeden z trzech rodzajów literackich obejmujący utwory
wyrażające uczucia, przeżycia, refleksje osobiste.
Pytania do
kontemplacji:
- czy uczucia mogą być (są) logiczne?
- czy przeżycia podlegają prawom logiki?
- co podlega prawom logiki i kto lub co o tym
decyduje?
- czy refleksje osobiste mogą być alogiczne?
- czy można poprawnie (konsekwentnie) czuć?, z sensem
przeżywać?
Równowaga: stan, w którym znajdujące się po przeciwnych stronach
punktu podparcia alternatywy równoważą się. Charakteryzuje się stagnacją.
Równowaga psychiczna: stan, w którym elementy składowe psychiki równoważą się. W niektórych środowiskach jest synonimem zdrowia psychicznego.
Równowaga
emocjonalna: zdolność przeżywania
skrajnych emocji bez ulegania im i popadania w stany euforyczne lub depresyjne.
Wypowiedzenie, które charakteryzuje osobę zrównoważoną emocjonalnie brzmi: „Jestem
świadomy tego, co dzieje się ze mną pod wpływem działania bodźca; wiem, że to
minie” albo prościej: „Stało się” i „Niech trwa” – w przypadku doznań
przyjemnych lub „Niech się skończy… /westchnienie/”
– w przypadku doznań nieprzyjemnych.
Równowaga emocjonalna wyklucza agresję.
[...]
luty – marzec 2009
C.D.N.
Pozdrawiam serdecznie!
P.P
P.P
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz